สรุบบทเรียน

วันนี้อีกเป็นวันหนึ่งที่ไม่อยากพูดแต่จะต้องพูด ก็เพราะว่า ผมคิดว่าก็เป็นเรื่องหนึ่งเปรียเสมือนพายุลูกใหญ่
ของชีวิต กว่าจะจบปริญญาตรีก็เหนื่อที่สุด ก็เหมือนเรือสำเภาที่กำลังแล่นไปแต่ต้องเจอพายุ หลายลูก
โดยลูกแรก ก็คือเพื่อน ลูกที่สองคือ เรื่องขี้วีนของผม ส่วนพายุลูกที่สี่ เรื่องครูกว่าจะเอื้อมถึงชุดครุย
กว่าจะได้รับปริญญาบัตร ก็เหมือนเรือสำเภาเกือบจะถึงฝั่ง นี้แหละชีวิตนักศึกษาปีที2 และวันนี้อาจารย์
ตุ๊กตาได้สอนบทที่4 เกี่ยวกับเรื่องพิพิภัณฑ์ และงานวิจัย แสนเสียดายมากอินเตอร์เน็ตก็ใช้ไม่ได้
ก็เพราะห้องคอมของคณะคณะมนุษย์ศาสตร์ ใช้งานก็ไม่ได้ คงคิดว่าน่าเปลี่ยนเครื่องคอมใหม่แล้วนะครับ
ส่วนสำหรับเรื่องขี้วีนและเรื่องเพื่อนที่จะไปฟ้องพ่อ ก็เหือนอุกกาบาตลูกใหญ่ของชีวิต และพายุลูกใหญ่
ก็เพราะเพื่อนบางคนก็เหมือนพายุที่แรงทีสุดจะทำให้เรือจมอัปปาง วันนี้ขอจบแค่นี้ก่อน ก็เพราะว่า
พวกเพื่อนนิสัยไม่ดี และคนบางคนเอาแต่ทำเรื่องที่เรียกกันว่า อุกกาบาตที่ใหญ่ที่สุดของชีวิต
นที พรพัฒน์กุล วันพฤหัสบดี ที่ 16 เดือนพศจิกายน พ.ศ. 2560 ( ค.ศ.2017) อีกไม่นานปีระกา
ก็ใกล้จะหมดแล้ว เดี๋ยวปีจอก็จะเข้ามาอีก และหิวข้าวแล้ว และเบื่อพวกที่โง่และซื่อบื้อ และพวกไม่รักษาจารีตประเพณี และพวกฟ้องพ่อที่ไม่มีเหตุผลแอะอะอระไรก็ฟ้องพ่อ พ่อเป็นลูกเจ้าขุนมูลนายและอวดร่ำ
อวดรวยและคิดว่าคนที่จะไปฟ้องพ่อเหมือนฟ้องศาลไม่มีเหตุ